Wszystkie zakony i zgromadzenia zakonne w Kościele katolickim zaczynały jako małe wspólnoty pobożnych mężczyzn i niewiast zjednoczonych prostymi regułami. Z czasem zakony nadawały sobie reguły i konstytucje, które były zatwierdzane przez Kościół. Zgromadzenie Maryi Niepokalanej Królowej – czyli CMRI (Congregatio Mariae Reginae Immaculatae) – przeszło przez te same etapy.
CMRI powstało w Coeur d’Alene w stanie Idaho w USA w 1967 r. jako wspólnota świeckich braci i sióstr zaangażowanych w szerzenie orędzia Matki Bożej Fatimskiej. Pierwsza Kapituła Generalna odbyła się w lipcu 1986 r. w Mount St. Michael w Spokane w stanie Waszyngton. Podczas tego zebrania CMRI ustanowiło swoją Regułę i Konstytucje. Zostały one uznane w tym samym roku przez biskupa Roberta McKennę OP, którego linia święceń pochodzi od arcybiskupa Thuca. Arcybiskup Thuc otrzymał nadzwyczajne uprawnienia od Piusa XI w dniu 15 marca 1938 r., które pozwoliły mu konsekrować biskupów bez wymaganego mandatu papieskiego z Rzymu. Uprawnienia te zostały odnowione przez Piusa XII w dniu 8 grudnia 1939 r. i od tego czasu nie zostały odwołane.
W miarę jak Zgromadzenie rozrastało się, coraz większym jego zadaniem stawała się troska o duchowe potrzeby wielu katolików, którzy nie zaakceptowali modernizmu Vaticanum II. Wraz ze śmiercią Piusa XII i zwołaniem „Soboru Watykańskiego II” do Kościoła katolickiego przeniknęły siły, które nie trzymały się jego doktryny i kultu.
Aby zachować wiarę katolicką, prawdziwą Ofiarę Mszy Świętej i sakramenty, kapłani, bracia i siostry ze Zgromadzenia Maryi Niepokalanej Królowej trzymają się wiary katolickiej, tak jak była ona nauczana niezmiennie przez wieki od czasów Chrystusa.
Ich apostolat obejmuje pracę parafialną, prowadzenie szkół, rozpowszechnianie literatury katolickiej i pracę misyjną na całym świecie.
CMRI żyje zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego z 1917 roku i stosuje zasadę epikei, która mówi, że duchem Kościoła, a tym samym najwyższym prawem jest zawsze zbawienie dusz.
Obecnym Przełożonym Generalnym CMRI jest biskup Mark A. Pivarunas. Matką Przełożoną Zgromadzenia Sióstr Maryi Niepokalanej Królowej jest Wielebna Matka Mary Agnes. W sumie księża, bracia i siostry ze Zgromadzenia opiekują się ponad 100 kościołami i kaplicami w USA, Kanadzie, Nowej Zelandii etc. Ponadto z CMRI współpracuje wielu kapłanów na całym świecie pod przewodnictwem biskupa Pivarunasa – w sumie około 200 kapłanów i zakonników. CMRI prowadzi również seminarium w Omaha w stanie Nebraska. Dom macierzysty sióstr znajduje się w Spokane w stanie Waszyngton. Listę kaplic na całym świecie można znaleźć na stronie internetowej CMRI (patrz link poniżej).
Członkowie CMRI praktykują nabożeństwo całkowitego oddania się Maryi i starają się rozpowszechniać prośbę Matki Bożej Fatimskiej o odmawianie Różańca oraz praktykowanie pokuty i nawrócenia. Brązowy szkaplerz jako szczególna ochrona Maryi jest również ceniony i zalecany.
Aby uzyskać więcej informacji, kliknij tutaj: www.cmri.org
https://www.unbefleckteempfaengnis.de/index.php/cmri (1)
Z języka niemieckiego tłumaczył R. K.
–––––––––––––––
Przypisy:
(1) Por. 1) „The Reign of Mary”, a) Stanowisko Teologiczne Zgromadzenia Maryi Niepokalanej Królowej (CMRI). b) Modernistyczny Kościół: Nawracanie żydów niekonieczne.
2) Bp Mark A. Pivarunas CMRI a) Sedewakantyzm. b) Odpowiedzi na zarzuty wobec stanowiska sedewakantystycznego. c) Vaticanum II „w świetle Tradycji”? d) Różnica między gorliwością misyjną świętego Patryka a duchem Vaticanum II. e) Sede vacante. Rocznica śmierci papieża Piusa XII. f) Papiestwo.
3) Ks. Benedict Hughes CMRI, a) Karmić dusze nauką prawdy. b) Papież Pius XII – w pięćdziesiątą rocznicę śmierci. c) Zaniechanie potępienia: Bergoglio zaniedbuje obowiązek potępienia zła. d) Sedewakantyzm: jedyny logiczny wniosek. e) Farsa Vaticanum II. Rzetelna ocena soboru po pięćdziesięciu latach. f) Nowa praktyka „dialogu”. Duch apostolski zniszczony przez Vaticanum II. g) Pożegnalne słowa do swoich kapłanów. O spuściźnie Benedykta XVI. h) New Age, Nowa Religia. i) A on znowu swoje! Bergoglio wywołuje zgorszenie wśród katolików nonszalanckim podejściem do małżeństwa.
4) Ks. Noël Barbara, a) Papieska nieomylność a dzisiejszy kryzys w Kościele. b) Uderzające podobieństwo reform Pawła VI do reformy anglikańskiej 1549 roku. c) Katolicka Msza święta a Novus Ordo Missae. Czy NOM jest ważną mszą?
5) Bp Piotr Marcin Ngô-dinh-Thuc, Deklaracja doktrynalna.
6) Abp Stanisław Karnkowski, Prymas Polski, a) Kazania o Chwalebnej Eucharystii. b) Odezwa do Duchowieństwa całej Prowincji Gnieźnieńskiej. c) O wieczerzy Zborów Luterskich, Pikardskich, Zwingliańskich, Kalwińskich i Nowochrzczeńskich.
7) S. Leonia, Niepokalanka, Czym jest Msza św. dla dusz naszych.
8) O. G. Lefebvre, Benedyktyn, Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych (1956 r.).
9) Ks. Maciej Sieniatycki, a) Apologetyka czyli dogmatyka fundamentalna. b) Zarys dogmatyki katolickiej. c) System modernistów. d) Modernistyczny Neokościół. e) Główne zasady etyki Kanta a etyka chrześcijańska. f) Modernizm w książce polskiej.
10) Abp Walenty Zubizarreta OCD, O modernizmie (De modernismo).
11) Ks. Jacek Tylka SI, a) Dogmatyka katolicka. b) Traktat o Kościele Chrystusowym. c) O obojętności, czyli indyferentyzmie w rzeczach religii. d) O własnościach religii. e) O cnotach heroicznych.
12) O. Aleksander Rozwadowski SI, a) Apostolstwo według nauki św. Tomasza i Ojców Kościoła. b) Nauka św. Tomasza o apostolstwie i odpowiedź na niektóre trudności.
13) Ks. Jakub Górka, Cześć Maryi. O pobudkach i środkach nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny.
14) Bp Karol Ludwik Gay, Sufragan Diecezji Poitiers, Wykład tajemnic Różańca świętego.
15) Ks. Leon Cieślak, a) Objawienia fatimskie. b) Ratunek ludzkości w Niepokalanym Sercu Maryi. c) Nasza tajemnica Maryjna.
(Przyp. red. Ultra montes).
